E90 - E75 - E90

Θεσσαλονίκη, 05.15
Εχω παλι αργησει και ξεκινω αρκετα καθυστερημενα. Ο καφες απο το γεματο με τουριστες Everest της Τσιμισκη θα με κρατησει για λιγα χιλιομετρα μεχρι την πρωτη σταση στον Κορινο. Η Γαλλιδουλα ειναι φορτωμενη με ενα μικρο σακ-βουαγιαζ και τις αναμνησεις ενος καλοκαιριου καθως ακομα δεν εχω φιλοτιμηθει να αδειασω το πορτ-μπαγκαζ απο υπνοσακους, πετσετες και αντι-ηλιακα.  
Και κοντευουν τα Χριστουγεννα.

Κορινος
Πως ειχα την ψευδαισθηση οτι ενα καυτο καπουτσινο (διπλο και σκετο) θα μου μετριασει τον βηχα, ακομα απορω. Ο δρομος ειναι σκοτεινος και η ομιχλη εμφανιζεται και φευγει ανα διαστηματα. Η ταχυτητα μικρη, στο οριο, ενω ακουγεται η φωνη του Hallyday στο Penitencier.  
Παντα μισουσες την Γαλλια, τους Γαλλους και τα Γαλλικα κι εγω σου απανταγα οτι δεν υπαρχει πιο ερωτικη γλωσσα στον πλανητη. Ποσο ματαιο ηταν αυτο..

Πλαταμωνας
Τι αστειο ειναι αυτο? Προβολεις κατα μηκος της μπαριερας? Αυτο το κομματι παραμενει το πιο επικινδυνο της Εθνικης. Αποτομες στροφες, πολλα φορτηγα και μαλακες οδηγοι που αποφασιζουν να προσπερασουν μπαινοντας στο αντιθετο ρευμα.
Ποτε δεν μου αρεσε να ακολουθω το ρευμα, τους πολλους. Το θαυμαζες ισως λιγακι παραπανω απ' οσο μου αξιζε.

Τεμπη
Ο δρομος κουλουριαζεται και μπαινω σιγα σιγα στο Φαραγγι. Εχει κινηση και δεν μπορω να απολαυσω τις στροφες. Αναβω τσιγαρο και σιγοτραγουδω το ιταλικο μερος των στιχων του Miss Sarajevo.  
Θα ηθελα να μαθω μια ακομα γλωσσα. Θα ηθελα να μην εχω χασει ολο αυτο το διαστημα μαζι σου. Θα ηθελα να ειχα περισσοτερο εγωισμο.

Κοκκινα φωτα μπροστα μου, φρεναρω αποτομα. Ομιχλη καλυπτει τα παντα. Οι νταλικες απο το αντιθετο ρευμα αποκτουν μια μυσταγωγικη και τρομακτικη οψη, βγαλμενη απο τις σελιδες μιας νουβελας του Stephen King. Θυμαμαι την ταινια Christine.
Θυμαμαι και οσες αλλες αφησαμε στην μεση για να ηρεμευσουμε τους δαιμονες μεσα μας που ηθελαν να βγαλουν τα ματια τους. Ποσες φορες ετυχε να εισαι μεσα μου και στην τηλεοραση ο παπας να τραγουδαει την πρωινη λειτουργια. Θα καουμε στην κολαση, στο ειχα πει.

Καμπος
Που πανε ολοι αυτοι τοσο πρωι? Εφυγα αργα, το ηξερα. Φορτηγα και νταλικες με οδηγους που πιστευουν οτι οι 8 τροχοι αντικαθιστουν το μικρο τους πεος και απλα δεν προκειται να σε αφησουν να τους προσπερασεις. Συντομα ομως, ο δρομος θα ανοιξει.
Ολα ανοιγουν καποια στιγμη.

Λαρισα
Η Γαλλιδα γουργουριζει καθως το κοντερ θα γραψει 180-2χλμ/ω. Σε αυτο το κομματι μου αρεσει να τρεχω. Ευθυς και μεγαλος, καινουριος και καλοφτιαγμενος δρομος μεχρι την τελευταια εξοδο προς Λαρισα. Ευτυχως, δεν εχει πολλα μπλοκα σημερα. Ισως φταιει και η ομιχλη η οποια καλυπτει ολο τον καμπο. Δεν βλεπω μπροστα απο τα 10 μετρα. Γνωριζω καλα ομως τον δρομο αυτον.
Ετσι νομιζα οτι γνωριζα κι εσενα καλα. Ετσι νομιζες οτι γνωριζες κι εσυ εμενα. Για δες τωρα πως ηρθε το χαστουκι της πραγματικοτητας να μας ξυπνησει.

Βολος
Εχω κοψει ταχυτητα και τραβαω ηλιθιες φωτογραφιες για να περασει η ωρα. Ο καφες τελειωνει και τα ματια κλεινουν επικινδυνα. Η ομιχλη ειναι ακομα εδω. Πρωτη φορα σε 19 χρονια που πηγαινοερχομαι Αθηνα-Θεσσαλονικη, βλεπω κατι τετοιο. Παιχνιδι του μυαλου ή της μοιρας?
Παιχνιδια. Cardigans - favourite game. Θυμασαι? Στο ειχα πει οτι δεν μου αρεσε αυτος ο ρολος. Κι ας πιστευεις ακομα οτι σε απατησα. Εσυ με εξαπατησες. Και ηταν το καλυτερο τριο της ζωης μου.

Πελασγια
Πλησιαζω το μονο-ρευματο κομματι του Πεταλου. Η Amy Lee ξεφωνιζει "I want to die' στο Tourniquet των Evanescence. Η Γαλλιδουλα εχει μπει στον αυτοματο και σε χαμηλη ταχυτητα καθως καπνιζω αλλο ενα τσιγαρο.
Το αγαπημενο σου τραγουδι. Δεν καταλαβα το γιατι παρα μοναχα αφου το τελος μας μπηκε στις σελιδες του παρελθοντος.

Στυλιδα
Εχω ηδη κανει καποιες 100αδες χιλιομετρα και φυσικα θα με πιασει το μοναδικο φαναρι της Εθνικης Οδου Ε75. Πισω μου ενας Βουλγαρος, παραφορτωμενος σε ενα ταλαιπωρημενο Toyota. Διπλα καθεται η γυναικα του, κουρασμενη χαζευοντας την θαλασσα.
Θαλασσα. Η μεγαλη μου ερωμενη, ο μυστικος μου προορισμος. Τον μοιραστηκαμε μια φορα, ενα ζεστο καλοκαιρινο βραδι. Παραδοξως η παρεα λιγο πιο κατω, δεν πηρε χαμπαρι τιποτα απολυτως. Οσο καλη κι αν η αναμνηση αυτη ηταν, η Θαλασσα παραμενει δικη μου - δεν σου κανω την χαρη.

Λαμια
Επιτελους η ομιχλη εξαφανισθηκε. Κουραστηκα πολυ. Σκεφτομαι πολυ σοβαρα να σταματησω για υπνο. Ο Λαυρεντης τραγουδα με την συνοδεια του Αντωνη, το ασμα "rock n roll στο κρεβατι".
Ποτε δεν καταλαβα γιατι παντα μας εβγαινε metal το κρεβατι. Οχι οτι παραπονεθηκα ποτε αλλα καπου χρειαζεται και λιγη ηρεμια, λιγη καθυστερηση, λιγη επαφη με τα ματια κι οχι την σαρκα.

Αγιος Κωνσταντινος
Στροφες.. like, like, like!!! Η Γαλλιδουλα χαμογελα κι εγω απολαμβανω την κατηφορα με 100+ στο κοντερ ενω οι νταλικες φρεναρουν αποτομα στα 30-40χλμ/ω λογω αποτομης κλισης. Ο δρομος ειναι ευτυχως σχεδον αδειος.
Αδειος, κενος. Περασα αυτη την φαση, ακουμπησα με το κεφαλι στο πατωμα. Σηκωθηκα ομως. Ποιος θα το περιμενε οτι τελικα μονο με ενταση, φωνες και νευρα μπορω να λειτουργησω και παλι. Κυνισμος χμμ.. 

Αταλάντη
Τα τουνελ ειναι κουραστικα αλλα πλεον παρελθον καθως τα αφησα πισω μου. Με 80χλμ/ω στο αυτοματο, καθως υπαρχουν καμερες παντου και την εχω ξαναπατησει στο παρελθον. Ο ηλιος ειναι δειλος και νοιωθω οτι εχω αρχισει και οδηγω μηχανικα. Δυο ημερες αυπνιας καποτε θα ηταν απλα βουτυρο στο ψωμι μου. Τωρα πλεον δεν αντεχω τοσο.
Ευτυχως..

Θηβα
Παραειναι νωρις για να ξυπνησω την αγαπητη μου Αθηναια που πλεον ζει μονιμως στην Θηβα. Ελπιζω στον γυρισμο να προλαβω να της πω μια καλησπερα. Φιλοι, νεα προσωπα. Ανανεωση.
Αυτο χρειαζοταν κι η σχεση μας. Παντα ομως ειμασταν 3 βηματα πισω και μισο μπροστα.

Σχηματαρι
Επιτελους καφες! Διπλος! σκετος! καυτος! σκατα, ποναει παλι ο λαιμος μου.. Φατσες διαφορες και 3 παιδακια λαμβανουν το μασαζ απο τις νεες αυτες δερματινες πολυθρονες που εχουν γινει της μοδας καθως παντα θα υπαρχουν τα αντιστοιχα κοροιδα. Θα κατσω εξω μπας και με χτυπησει λιγο ο ηλιος.
Μια φορα χτυπησα το χερι στο τραπεζι πανω. Το βραδι που εχασα τον εαυτο μου. Το βραδι που σε πηγα στον σταθμο. Το βραδι που σου ειπα το οριστικο αντιο, ειλικρινες και σαφες.

Ταναγρα
Με ζεστο καφε, κρυο νερο και ενα περιεργο κρουασαν σοκολατας με αμυγδαλωμενη ζυμη, επιστρεφω στον δρομο. Τα πολεμικα της Αεροποριας μου εχουν παρει τα αυτια και δυναμωνω αρκετα τους Godsmack με το No Rest for the Wicked.
Ποσο μου ταιριαζει. Μια ζωη αντιθετος, ανησυχος, ηλιθιος αλλα παντα ο εαυτος μου. Στο ειπα? τα ξαναβρηκαμε. Εγω κι αυτος. Αποφασισαμε οτι αρκετο χρονο περασαμε χωριστα. Ειμαι σιγουρος οτι ακομα ελπιζεις για το αντιθετο.

Μαλακασσα
Δεν ξανασταματω στον Σειριο παρα μοναχα για να πλυνω το αυτοκινητο. Οχι σημερα ομως, νυσταζω υπερβολικα για να χαραμισω εστω και 20 λεπτα. Στο Σαραντα, πριν λιγα χρονια, Metallica και RockWave. Θα ερθουν αραγες συντομα και παλι στην χωρα μας? Ποσο εκνευριστικο να βγαζουν το νεο τους DVD απο την Γαλλια με το κοιμισμενο κοινο και οχι με τους Ελληνες, φωνακλαδες και ζωντανους, το καλυτερο κοινο της Ευρωπης, μακραν.
Θυμασαι? Θυμαμαι καθε τραγουδι, καθε κινηση μου, καθε ποτηρι μπυρας, καθε χιλιομετρο απο και προς, καθε λεπτο αναμονης, καθε τσιγαρο. Δεν θυμαμαι εσενα εκει ομως. Γιατι?

Αγιος Στεφανος
Weeeeeeeee! Στροφες! αλλα εχει κινηση.. Λιγακι παραπανω απο το οριο, ο καφες εχει αρχισει και λιγοστευει ξανα. Γιατι δεν βγαζουν μια τριπλη εκδοση του? με εξτρα, εξτρα καφεϊνη? Τα φωτα τα αφηνω αναμενα καθως πολλα ειδαν τα ματια μου για αλλη μια φορα. Ο ηλιος πλεον φωτιζει και η θερμοκρασια απο τους 8 βαθμους της Θεσσαλονικης, εχει φτασει τους 19 κιολας! Στο CD, ο Fernando προτιμα την μελωδικη φωνη για να ψιθυρισει Luna.
Τελικα, ποτε δεν γουσταρες το γεγονος οτι συνεργαστηκα με ολα αυτα τα συγκροτηματα. Τι φοβοσουν? Τις κοπελιτσες ή τις groupies που (ο ηλιθιος) ποτε δεν προτιμησα απο σενα? Δεν μπορει να φανταστεις ποσο αξιολογοι ανθρωποι κρυβοντουσαν πισω απο το make up, τις μινι φουστες και τα ανυπαρκτα σουτιεν. Φαινεσθαι..

Αττικη
Πως καταλαβαινεις οτι εχεις φτασει στην Αθηνα? εχει μποτιλιαρισμα πανω ακριβως στην Εθνικη, οι μαλακες αλλαζουν λωριδες πιο γρηγορα απο οτι η Jena Jameson αλλαζε παρτενερ και κυριως παντα μα παντα θα υπαρχει ο πισω μαλακας που θα κορναρει παντα χωρις λογο.
Ψυχραιμια. Το μαρτυριο τελειωσε. Οχι τωρα. Πριν λιγες ημερες. Πεταξα τα 7 χρονια στον καδο. Πεταξα και τις ημερες που αφησες πανω στις γραβατες μου. Απορω με τον εαυτο μου γιατι επεμεινα τοσο πολυ σ'αυτη συγκεκριμενα σχεση. Ισως ειχα φοβηθει απο την προηγουμενη. Και η επομενη που θα ερθει? Ελεφτερος?

Λεωφορος Κηφισου
Λιγα χιλιομετρα ακομα. Απο τα καλυτερα εργα που εκαναν οι αχρηστοι στους Ολυμπιακους. Το μονο κακο ειναι το οριο των 80 χλμ/ω, οι πολλες καμερες και η πρασινη σηματοδοτηση "δρομου ταχειας κυκλοφοριας" που υπολειπεται 40 χιλιομετρα/ω.
Αντιο.

σ.σ.: οποιαδηποτε ταυτιση με αληθινα προσωπα ειναι τυχαια ατυχης.